KotorArt
Međunarodni festival
nedjelja, 19. jul
Crkva Sv. Duha, 21 h
OSTRVO
Kamerna opera za tri ženska glasa, kamerni ansambl i elektroniku Irene Popović
Partneri projekta:
Gradsko pozorište Podgorica, Muzički centar Crne Gore
ULAZNICE:
Ulaznice su dostupne preko mreže GigsTixa, putem interneta na www.gigstix.me i širom Crne Gore, na izabranim lokacijama Tobacco S Press.
𝐎𝐧𝐥𝐚𝐣𝐧 𝐩𝐥𝐚𝐜́𝐚𝐧𝐣𝐞𝐦 𝐌𝐚𝐬𝐭𝐞𝐫𝐜𝐚𝐫𝐝 𝐤𝐚𝐫𝐭𝐢𝐜𝐨𝐦 𝐨𝐬𝐭𝐯𝐚𝐫𝐮𝐣𝐞𝐭𝐞 3𝟎% 𝐩𝐨𝐩𝐮𝐬𝐭𝐚 𝐧𝐚 𝐮𝐥𝐚𝐳𝐧𝐢𝐜𝐞 𝐳𝐚 𝐊𝐨𝐭𝐨𝐫𝐀𝐫𝐭 – 𝐣𝐞𝐫 𝐥𝐣𝐞𝐭𝐨 𝐮𝐳 𝐮𝐦𝐣𝐞𝐭𝐧𝐨𝐬𝐭 𝐭𝐫𝐞𝐛𝐚 𝐝𝐚 𝐛𝐮𝐝𝐞 𝐣𝐨𝐬̌ 𝐩𝐫𝐢𝐬𝐭𝐮𝐩𝐚𝐜̌𝐧𝐢𝐣𝐞.
Program
19. jul 2026.
yPROGRAM
Irena Popović (1974)
Ostrvo, kamerna opera za tri ženska glasa, kamerni ansambl i elektroniku
Libreto: Jelena Novak
Režija: Irena Popović
Kostimografija: Lina Leković
Video: Emil Petrov
Klavirski saradnik na projektu: Marina Mikić
Učesnici:
Olivera Tičević, sopran
Dubravka Drakić, glumica
Sofija Ivanović, dječji glas
Ansambl Boka:
Tamara Jovanović, flauta
Nenad Jovanović, violina
Željko Ivović, violončelo
Marina Mikić, klavir
Srđan Palačković, perkusije
Irena Popović, elektronika
Čekajući svog supruga da se vrati s plovidbe, Jacinta Kunić iz Perasta izrađivala je goblen koristeći, osim damasta i bisera različitih boja, vlasi svoje kose. Posvećeno, goblen je vezla 25 dugih godina nadajući se da će dočekati svog supruga koji se nikada nije vratio. Predanje kaže da je vezući goblen izgubila vid. Uvertiru opere karakteriše smjenjivanje burnih i intimnih odsjeka koji metaforično predstavljaju život žene koja, u svom dubokom bolu, opstaje, neumorno i posvećeno tkajući goblen – simbol svoje ljubavi prema čovjeku koga nikada više neće stresti. Kroz operu publiku vode tri glasa: narator – glumica, operski glas i glas djevojčice, koji kroz poetske slike pričaju jednu od najpotresnijih legendi Boke Kotorske. Jacinta, kao narator danas, sjeća se svog djetinjstva dok je bila djevojčica, a kao odrasla (operska pjevačica) ni ne sluti da će život provesti u zatvorenom svijetu. U libretu se smjenjuju prošlost i sadašnjost, san i java, a susreću se najljepši stihovi ženske poezije. Kamerni ansambl Boka u operi izvodi dionice, pored sviranja, izgovorom i šapatom, te tako glas Jacinte postaje multipliciran. Opera odmiče od očekivanih impostiranih glasova i pretvara se u svojevrsni vapaj i glas svih bića koja vjerno čekaju.
Umjetnici
Olivera Tičević, sopran, čiji umjetnički put karakterišu izuzetna akademska dostignuća, međunarodna priznanja i zapaženi nastupi na evropskoj operskoj sceni, završila je osnovne studije na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu, u klasi prof. Anete Ilić, a master na Univerzitetu umjetnosti u Bernu, u klasi prof. Kristijana Hilca. Nagrada za najperspektivnijeg izvođača Austrijske barokne akademije donijela joj je seriju koncerata u najznačajnijim evropskim salama i u Japanu. Prvi regionalni operski debi ostvarila je kao Pamina u Mocartovoj Čarobnoj fruli u Operi Madlenianum u Zemunu, nakon čega su uslijedili debitantski nastupi u drugim evropskim operama, poput Ciriške ili Oslovske, kao i na brojnim međunarodnim festivalima. Ostvarila je uloge Despine u Mocartovoj operi Tako čine sve, Lusi u Vajlovoj Operi za tri groša i Mizeta u Pučinijevim Boemima. Posebnu umjetničku posvećenost pokazuje izvođenjem repertoara muzike 20. i 21. vijeka. Premijerno je izvodila djela savremenih kompozitora Žarka Mirkovića, Nine Perović, Marka Kovača i Draška Adžića, dok je za interpretaciju Ligetijevog djela Le Grand Macabre u Bernu dobila nagradu. Trenutno je angažovana na više operskih i vokalno-instrumentalnih projekata u Crnoj Gori, Bernu, Beču, Stokholmu i Oslu.
Dubravka Drakić, glumica, diplomirala je na Fakultetu dramskih umjetnosti na Cetinju, u klasi prof. Borislava Stjepanovića, 1999. godine, i na istom fakultetu izabrana u zvanje docenta na predmetu Govor, 2014. godine. Bila je direktorka Gradskog pozorišta Podgorica i imenovana za predsjednicu Savjeta KIC Budo Tomović. Ostvarila je brojne uloge u igranim i dokumentarnim filmovima, televizijskim dramama i serijama, kao i mnogo pozorišnih uloga: Seljanke (Novela od ljubavi, Stevan Koprivica), Krčmarice (Tri musketara, Aleksandra Glovacki), Vještice (Gorski vijenac, Petar II Petrović Njegoš), Gospave Radomirove (Ženidba kralja Vukašina, Igor Bojović), Žoržete (Škola za žene, Molijer), Pralje (Jerma, F. G. Lorka). Igrala je u Gradskom pozorištu Podgorica, na scenama za djecu i odrasle, Crnogorskom narodnom pozorištu, gradskim pozorištima Nikšića i Herceg Novog, kao i na festivalima u zemlji i regionu. Sarađivala je s rediteljima: Milanom Karadžićem, Jagošem Markovićem, Branislavom Mićunovićem, Ljubosavom Majerom, Blagotom Erakovićem, Petrom Božovićem, Anom Vukotić, Nikolom Zavišićem, Radmilom Vojvodić, Stefanom Sablićem, Borisom Liješevićem i dr. Dobitnica je više profesionalnih nagrada i priznanja, kao i godišnje Nagrade grada Podgorice, 2014. godine.
Sofija Ivanović, učenica Filološke gimnazije Slobodan Škerović u Podgorici, uporedo je s Osnovnom školom Milorad –Musa Burzan pohađala Umjetničku školu za muziku i balet Vasa Pavić – klavir i solo pjevanje. Izuzetan talenat pokazuje za jezike i književnost, tečno govori francuski i engleski jezik, a za francuski jezik dobitnica je titule državne prvakinje. Pored akademskih i muzičkih uspjeha, aktivno gradi pozorišnu karijeru. Igra glavnu ulogu i pjeva u predstavi Fleka, rađenoj po muzici Irene Popović, koja se nalazi na redovnom repertoaru Crnogorskog narodnog pozorišta. Zahvaljujući vanserijskom talentu i tečnom poznavanju francuskog jezika, nastupila je pred predsjednicima Crne Gore i Francuske, tokom susreta delegacija dvije države na Samitu EU – Zapadni Balkan. U slobodno vrijeme, uživa u pjevanju, proučavanju književnosti i filozofije, spajajući umjetnost i intelektualno stvaralaštvo.
Tamara Knežević završila je Školu za osnovno i srednje muzičko obrazovanje Vida Matjan u Kotoru, u klasi prof. Jasminke Terzić i prof. Žane Marinković. Diplomirala je i magistrirala flautu na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu, u klasi prof. Ljubiše Jovanović. Osvojila je niz zlatnih i specijalnih nagrada na takmičenjima u zemlji i inostranstvu. Kao solistkinja, nastupala je na Festivalu gudača u Kotoru, na KotorArtu i Purgatorijama u Tivtu. Održala je solistički koncert pred italijanskom publikom na festivalu Nei suoni dei luoghi, 2013. godine. Redovna je članica kvarteta Talija, trija Providenca i dua Amiccie. Radila je u školama u Bijelom Polju, Vasa Pavić u Podgorici, Vida Matjan u Kotoru, Budvi, a njeni učenici osvajali su veliki broj nagrada na takmičenjima u zemlji i regionu. Bila je članica žirija na Međunarodnom takmičenju Davorin Jenko i više puta na republičkim takmičenjima u Crnoj Gori. Kao članica Crnogorskog simfonijskog orkestra, na poziciji prve flaute, nastupala je s poznatim dirigentima i solistima među kojima su Roman Simović, Maja Bogdanović, Ivo Pogorelić, Uroš Lajovic, Bujan Suđić, Gordan Nikolić; na festivalima BEMUS, Barski ljetopis, A Tempo, KotorArt.
Nenad Jovanović, osnovno i srednje muzičko obrazovanje završio je u Školi za muzičke talente u Ćupriji, a osnovne i master studije na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu, u klasi prof. Ljubomira Mihailovića. Kao učenik Škole za muzičke talente, dobitnik je brojnih prvih i specijalnih nagrada na takmičenjima u zemlji i inostranstvu. Bio je dugogodišnji član orkestra Opere Narodnog pozorišta u Beogradu i Kamernog orkestra Gudači Svetog Đorđa, i saradnik orkestara Camerata Serbica i Symphonia Vienna. Nastupao je u zemljama bivše Jugoslavije, u Norveškoj, Mađarskoj, Kini, Poljskoj, Slovačkoj, sarađujući s priznatim solistima i dirigentima kao što su Roman Simović, Uroš Lajovic, Ivo Pogorelić, Stefan Milenković, Bojan Suđić, Darinka Matić Marović, Gordan Nikolić. Učestvovao je na festivalima: BEMUS, Ohridsko ljeto, Splitsko ljeto, Festival Ljubljana, NIMUS. Član je Crnogorskog simfonijskog orkestra na poziciji vođe grupe drugih violina, Crnogorskog kamernog orkestra, dok je kao član gudačkog kvarteta Crnogorskog simfonijskog orkestra ostvario niz koncerata u Crnoj Gori i Albaniji. Bio je nastavnik violine u muzičkim školama Dr Vojislav Vučković u Čačku, Vasa Pavić u Podgorici i Muzičkoj školi u Tivtu.
Željko Ivović, violončelista, počeo je da svira sa šest godina, u klasi prof. Zorane Prvulović. Bio je đak Škole za muzičke talente u Ćupriji, u klasi prof. Relje Ćetkovića. Diplomirao je na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu, u klasi Dejana Božića, a postdiplomske studije završio na Univerzitetu za muziku i izvođačke umjetnosti u Gracu, u klasi prof. Tobijasa Štosijeka. Bio je član Beogradskog gudačkog orkestra Dušan Skovran, Banjulučke filharmonije i, kao vođa sekcije violončela, Festivalskog orkestra KotorArta. Član je Vojvođanskog simfonijskog orkestra u Novom Sadu od 2011. godine. Povremeno nastupa kao honorarni član s Beogradskom filharmonijom i Crnogorskim simfonijskim orkestrom. Vođa je sekcije violončela u Kamernom orkestru Serafim, od 2022. godine. Nastupao je širom Srbije i Crne Gore, u Belgiji, Mađarskoj, Holandiji, Hrvatskoj, Bosni i Hercegovini, Austriji, Francuskoj, Italiji i Grčkoj. Član je Gudačkog kvarteta IL Belpaese od 2011. godine, u duu s violinistom Igorom Vasiljevićem nastupa od 2017, a član je i Kamernog ansambla Boka, od 2022. godine. Kao nastavnik u Školi za muzičke talente u Ćupriji mentor je učenicima koji su osvojili više od 30 nagrada na republičkim i međunarodnim takmičenjima.
Marina Mikić, pijanistkinja, završila je muzičku školu u Herceg Hovom, u klasi prof. Zorana Redžića. Klavir je diplomirala na Akademiji umetnosti u Novom Sadu, u klasi prof. Kemala Gekića. Tokom školovanja osvojila je više republičkih i saveznih nagrada. Usavršavala se na brojnim majstorskim kursevima kod renomiranih pedagoga, kao što su Igor Lasko, Vladimir Krpan, Konstantin Bogino, Aleksej Nasedkin, Jelena Rihter, Jokuthon Mihailović, Dorian Leljak, Arbo Valdma i dr. Snimala je za RTV Srbije i Crne Gore. Nakon svog prvog solističkog resitala, koji je održala s jedanaest godina, s vremenom je osvajala pijanistički repertoar koji danas obuhvata široki stilski raspon solističkih, kamernih i orkestarskih djela. Nastupala je u Sloveniji, Austriji, Crnoj Gori, Hrvatskoj, Italiji, Slovačkoj, Srbiji, Bosni i Hercegovini, SAD i Njemačkoj. Zaposlena je kao samostalni stručni saradnik-korepetitor na Akademiji umetnosti u Novom Sadu. Posvećena je približavanju umjetničke muzike najmlađima kao članica Udruženja umetnika Visoko C, izvodeći formu opere za djecu. Pored koncertne, saradničke i pedagoške aktivnosti, angažovana je na različitim organizacionim poslovima: asistent umjetničkog direktora Međunarodnog festivala KotorArt, član Umetničkog odbora Somborskih muzičkih svečanosti i član Odbora A Festa Akademije umetnosti u Novom Sadu.
Srđan Palačković, perkusionista, završio je osnovne, postdiplomske i doktorske umjetničke studije na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu. Bio je perkusionista i solo timpanista Beogradske filharmonije. Profesor je u Muzičkoj školi Isidor Bajić u Novom Sadu; od osnivanja Odsjeka za udaraljke, samostalni stručni saradnik na Akademiji umetnosti u Novom Sadu, redovni profesor na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu. Držao je kurseve na Festivalu mladih umjetnika u Bajrojtu (Njemačka); bio je član međunarodnih žirija takmičenja u Sloveniji. Održao je više koncerata i solističkih resitala na marimbi, timpanima i udaraljkama, uključujući premijerno izvođenje Koncerta za marimbu i orkestar br. 1 op. 8, Nebojše Jovana Živkovića. Na njegovom repertoaru su originalna djela za uradaljke svjetski priznatih autora. Sarađivao je s brojnim orkestrima i kamernim sastavima, te najznačajnijim umjenticima s prostora bivše Jugoslavije. Kao osnivač i član dua Beogradski perskusionisti, jedinog profesionalnog ansamlba za klasičnu i savremenu muziku na udaraljkama u Srbiji, s kolegom Ivanom Marjanovićem nastupao je na festivalima BEMUS, NOMUS, NIMUS, A Tempo, KotorArt. Nastupao je i s kvartetom udaraljki, u okviru projekta MUSMA.
Irena Popović, kompozitorka i rediteljka, završila Fakultet muzičke umetnosti u Beogradu, Odsjek kompozicija, u klasi Z. Erića i S. Hofmana, a zatim nastavila usavršavanje na magistarskim studijama u Salcburgu na Univerzitetu Mocarteum, na katedri za kompoziciju i orkestraciju, u klasi R. Febela. U njenom opusu značajno mjesto zauzima muzika za pozorište i film. Dobitnica je brojnih nagrada među kojima su Sterijine nagrade, nagrade na Međunarodnom festivalu malih scena u Rijeci, Festivalu profesionalnih pozorišta Vojvodine, na Susretima pozorišta/kazališta u BIH/Brčko distrikt, na filmskom festivalu u Antaliji. Najizvođenije kompozicije su: Slomljena opera srca mog, za gudački orkestar, Mocart, luster, lustik ili deset komada s pjevanjem nalik operi za soliste, rok bend, dječji hor i kamerni ansambl; Tišina i ništa, za šaptača i klavir; Litle NOIZ, za gudački kvartet, Uvertira Ajnštajnovi snovi /muzika za zamišljene operske scene, za simfonijski orkestar, Zmijski car koji je pojeo slona, za simfonijski orkestar. Posljednjih godina posvetila se režiji sopstvenih opera istražujući susret operskog pjevanja i glumačkog glasa kao osnovu svog scenskog izraza, kao jedan od postupaka koji pomjera granice savremenog muzičkog i dramskog teatra u regionu.
Jelena Novak radi kao glavna istraživačica i docentkinja na CESEM-u, FCSH, Univerzitet NOVA u Lisabonu. Njena interesovanja obuhvataju modernu i savremenu muziku, recentnu operu, pjevanje i nove medije, kapitalistički realizam, studije glasa i ženske identitete u muzici. Istražujući ova područja, radi kao istraživačica, predavačica, spisateljica, dramaturškinja, muzička kritičarka, urednica i kustoskinja, fokusirana na povezivanje kritičke teorije i savremene umjetnosti. Objavila je knjige: Postopera: Reinventing the Voice-Body, 2015, Operofilia, 2018, i Einstein on the Beach: Opera beyond Drama (koautorska sa Džonom Ričardsonom, 2019). Nedavno je sarađivala kao dramaturškinja na operi Deca, u sedamnaest pjesama, autorke Irene Popović, izvedenoj u Narodnom pozorištu u Beogradu, 2022. godine. Trenutno radi na knjizi Opera u proširenom polju i istražuje šta znači i šta je potrebno da bi se pjevalo izvan ljudskog.
